The Boy Who Was Raised as a Dog - boekreview over trauma en hechting

The Boy Who Was Raised as a Dog – boekreview over trauma en hechting

In deze boekreview van The Boy Who Was Raised as a Dog van Bruce D. Perry en Maia Szalavitz lees je waarom dit boek zo belangrijk is voor iedereen die werkt met trauma, hechting, het zenuwstelsel en lichaamsgericht werken.

De jongen die opgroeide als hond

The Boy Who Was Raised as a Dog van Bruce D. Perry en Maia Szalavitz is geen gemakkelijk boek, maar wel een belangrijk boek. Perry, kinderpsychiater en neurowetenschapper, neemt je mee in het leven van kinderen die extreme verwaarlozing, geweld, verlies of misbruik hebben meegemaakt. Samen met Szalavitz schrijft hij daarover zonder sensatie en zonder de pijn kleiner te maken dan die is.

Wat dit boek zo sterk maakt, is dat Perry begint bij de vraag: wat is er met dit kind gebeurd? En vooral: op welk moment in de ontwikkeling gebeurde dat?

Daarmee verschuift hij de blik. Een kind dat niet luistert, agressief wordt, zich afsluit, niet kan leren, zichzelf verdooft of contact vermijdt, is meer dan het gedrag dat op dat moment zichtbaar is. Het lichaam en brein van dat kind hebben zich aangepast aan een wereld die onveilig, onvoorspelbaar of eenzaam was.

Wat in dit boek het meest binnenkomt, is dat sommige kinderen al heel vroeg hebben geleerd dat de wereld moeilijk is. Hun lichaam heeft conclusies getrokken voordat er woorden waren. Over aanraking. Over nabijheid. Over vertrouwen. Over de vraag of iemand blijft.

Perry laat zien dat heling begint bij iemand die opnieuw, geduldig en betrouwbaar aanwezig is. Iemand bij wie het lichaam, heel langzaam, een andere ervaring kan gaan geloven.

Trauma en het zenuwstelsel: trauma leeft niet alleen in het hoofd

Perry laat zien dat trauma meer is dan een herinnering in het hoofd. Trauma verandert de manier waarop het zenuwstelsel waakt, reageert en ontspant.

Een kind dat jarenlang geen veilige aanraking kreeg, kan aanraking later als bedreigend ervaren. Een kind dat opgroeide in chaos, kan rust moeilijk toelaten. Een kind dat geen betrouwbare volwassene had, kan nabijheid tegelijk verlangen en wantrouwen.

De kracht van het boek zit in de concrete verhalen. Perry beschrijft kinderen als Tina, Laura, Justin en Connor als mensen die hem iets geleerd hebben. Juist daarin wordt het boek menselijk. Je voelt hoe hulpverlening tekort kan schieten wanneer alleen naar symptomen wordt gekeken. En je ziet hoe helend het kan zijn wanneer iemand langzaam, zorgvuldig en met echte aandacht leert kijken naar de geschiedenis van een lichaam.

Een van de belangrijkste inzichten uit het boek is dat herstel op veel meer plaatsen ontstaat dan alleen in een behandelkamer. Perry schrijft steeds opnieuw over het belang van herhaalde, veilige en voorspelbare ervaringen.

Een zenuwstelsel verandert door vele kleine momenten van betrouwbaarheid, afstemming, ritme, aanraking, spel, nabijheid en keuzevrijheid.

Bruce Perry, trauma en lichaamsgericht hechtingswerk

Perry’s boek nodigt uit om verder te kijken dan het verhaal alleen.

Wat heeft iemand meegemaakt? En hoe heeft het lichaam geleerd om daarmee om te gaan?

Soms is die geschiedenis nog voelbaar in spanning, terugtrekking, pleasen, een lichaam dat snel bevriest of een systeem dat voortdurend alert blijft. Juist op die laag, waar hechtingservaringen zowel herinneringen als lichamelijke patronen zijn geworden, ontstaat een natuurlijke verbinding met lichaamsgericht hechtingswerk zoals dat binnen de Bellein Academie wordt onderzocht en doorgegeven.

Perry laat zien dat het zenuwstelsel zich vormt in relatie.

Een kind leert veiligheid uit herhaalde ervaringen: een stem die terugkomt, ogen die aanwezig blijven, handen die zorgvuldig afstemmen en een lichaam dat passend reageert.

Wanneer die ervaringen ontbreken of onveilig zijn, ontwikkelt het lichaam bescherming. Die bescherming heeft ooit geholpen om te kunnen omgaan met de omstandigheden waarin het kind leefde.

Ook binnen het werk van de Bellein Academie staat die laag centraal. We onderzoeken hoe oude hechtingservaringen nog zichtbaar en voelbaar kunnen zijn in adem, houding, spierspanning, contact, grenzen en nabijheid.

Iemand kan in zijn hoofd allang begrijpen dat het nu veilig is, terwijl het lichaam nog leeft alsof het gevaar elk moment terug kan komen.

Daarom vraagt heling naast inzicht ook om nieuwe ervaringen.

In veilig en afgestemd contact kan het lichaam stap voor stap ontdekken dat spanning kan ontladen, dat nabijheid veilig kan worden, dat grenzen mogen bestaan en dat voelen draaglijk kan zijn.

Wil je ervaren wat er gebeurt wanneer je deze laag via het lichaam onderzoekt?

Tijdens het themaweekend Trauma en spanning in je lichaam onderzoeken we hoe oude ervaringen nog voelbaar kunnen zijn in spanning, alertheid, terugtrekking en andere automatische lichamelijke reacties.

Je krijgt de ruimte om beter te herkennen wat er in jouw systeem gebeurt en te ervaren hoe lichaamsgericht hechtingswerk een ingang kan bieden naar wat zich moeilijk alleen in woorden laat vangen.

Bekijk het themaweekend Trauma en spanning in je lichaam

Waarom The Boy Who Was Raised as a Dog belangrijk is voor therapeuten en begeleiders

Perry’s werk sluit prachtig aan bij het idee dat heling relationeel is. Mensen kunnen beschadigd raken in contact en kunnen ook herstellen in contact.

Dat herstel vraagt om afgestemde aanwezigheid, dosering, veiligheid en respect voor het tempo van het zenuwstelsel. Geforceerde nabijheid of iemand te snel door oude pijn heen begeleiden kan voorbijgaan aan wat het lichaam op dat moment nodig heeft.

Dat maakt The Boy Who Was Raised as a Dog zo waardevol voor iedereen die geïnteresseerd is in trauma, hechting en lichaamsgericht werken.

Het boek geeft taal aan wat wij bij Bellein steeds opnieuw zien: het lichaam staat niet los van het verhaal. Het heeft dat verhaal vaak al die jaren gedragen.

Werkelijke verandering wordt mogelijk wanneer hoofd, lichaam en contact opnieuw met elkaar verbonden raken.

The Boy Who Was Raised as a Dog is daarom een boek voor therapeuten, coaches, ouders, docenten en iedereen die beter wil begrijpen waarom gedrag vaak een verhaal van het zenuwstelsel is.

Het leert je milder en tegelijkertijd preciezer kijken. Achter gedrag zit ontwikkeling. Achter bescherming kan pijn liggen. Achter ontregeling bevindt zich vaak een lichaam dat ooit de best beschikbare manier heeft gevonden om met zijn omstandigheden om te gaan.

Een boek dat je anders laat kijken

The Boy Who Was Raised as a Dog is een indrukwekkend, ontroerend en richtinggevend boek.

De waarde zit voor mij in de manier waarop Perry steeds opnieuw terugkeert naar dezelfde fundamentele vraag: wat heeft dit lichaam meegemaakt en welke ervaringen zijn nodig om opnieuw veiligheid te kunnen leren?

Het boek laat zien waar heling kan beginnen: bij kijken, luisteren, vertragen en opnieuw menselijk contact mogelijk maken.

Bij de Bellein Academie verdiepen we ons precies in deze laag: hoe hechting, trauma, lichaam en contact met elkaar verweven zijn.

Perry laat prachtig zien hoeveel een lichaam kan dragen en hoeveel nieuwe ervaring nodig kan zijn voordat veiligheid werkelijk voelbaar wordt. Dat is precies de laag die we binnen Bellein lichaamsgericht onderzoeken.

Wil je dit zelf ervaren?

Bekijk het themaweekend Trauma en spanning in je lichaam