Verdriet dat vastzit: waarom je er niet bij komt

Soms weet je dat er verdriet is, maar je komt er niet bij. Of je huilt om iets kleins, maar niet om wat echt raakt. Hier lees je hoe verdriet kan vastzitten en hoe je het lichaam helpt om weer te bewegen.

Verdriet is een natuurlijke ontlading. Het helpt je verwerken en loslaten. Als het vastzit, is dat meestal bescherming. Je systeem heeft ooit geleerd: voelen is te veel, of: er was niemand om het mee te dragen.

Hoe vast verdriet eruitziet

• brok in keel, maar geen tranen
• druk op borst, zuchten, vermoeidheid
• emotioneel “vlak”, terwijl je weet dat er iets zit
• snel afleiden, hard worden, doorgaan
• tranen komen pas als je alleen bent, of juist helemaal niet

Waarom het vast kan zitten

• je zenuwstelsel houdt controle (veiligheid)
• je hebt geleerd sterk te zijn
• je raakt overspoeld als het open gaat, dus je systeem houdt het dicht

Wat helpt (zonder forceren)

• Maak het kleiner: 30 seconden voelen, dan pauze.
• Voel je borst en rug: hand op borst, voel tegelijk je rug tegen stoel.
• Zacht ademen: geen intens ademwerk, maar ruimte rond de keel.
• Taal: “Er is iets verdrietigs in mij” is vaak genoeg.
• Veilige aanwezigheid: verdriet komt makkelijker in contact met iemand die rustig blijft.

Als verdriet al lang vast zit of je snel overspoelt: doe dit liever met begeleiding. Verdriet opent het mooist als veiligheid meekomt.

Lees ook:

- Veilig lichaamsgericht werken: te veel 

- De stille wond van verwaarlozing

Wil je zelf dit diepe, lichaamsgerichte hechtingswerk meemaken en een ware transformatie doormaken? Volg dan de tweejarige training Bellein Essence